Zoeken

Tie Roefs blogt

Categorie

Uncategorized

img_4764-2

Leren door te doen!

Mijn kinderen kennen het natuurgebied De Koeheide in Bertem heel goed. Dat is de verdienste van meester Eddy Macquoy van Freinetschool De Appeltuin. Meermaals per jaar trok Eddy met de kinderen naar De Koeheide om er te spelen, te werken en te leren. Net zoals de leraren van De Zevensprong trouwens. Zij trekken enkele keren per jaar naar De Doode Bemde in Oud-Heverlee. Dat doen ze onder leiding van Gerd Van Thienen. Gerd is verantwoordelijk voor Educatief Natuurbeheer dat de provincie Vlaams-Brabant samen met Natuurpunt realiseert.

Doorgaan met het lezen van “Leren door te doen!”

Hoe Iwona Pomianowska bruggen bouwt met virtual reality

 

Iwona Pomianowska doceert aan de National Filmschool en de Warsaw University en Salesian University. Ze deed haar doctoraat in de psychologie in Dublin. Daarna werkte ze in België voor de VRT, werkte ze samen met de KU Leuven en rijmde ze psychologie en kunst met maatschappelijk relevante thema’s. Zo liet Iwona gehospitaliseerde kinderen Museum M bezoeken via virtual reality. Ze kreeg hiervoor de steun van de provincie Vlaams-Brabant.

2018-01-30 10.48.11 - Copy (2)
Iwona (r.) laat me door een virtual reality-bril kijken waarmee de gehospitaliseerde kinderen een virtueel bezoek kunnen brengen aan het museum.

Je bent geboren in Polen en nu woon je in België. Wat heeft je naar België geleid?

Na mijn doctoraat in Dublin, zocht ik een universiteit waar ik cognitieve psychologie kon rijmen met filmschool. En ik moest er mijn klimhobby kunnen uitoefenen. Tijdens mijn studiejaren had ik mijn Belgische vriend leren kennen en zo belandde ik in Leuven. Ik kende hier van in het begin meer Belgen dan Polen, wat misschien een beetje atypisch is. Ik heb verschillende projecten en diensten geleverd aan de VRT. Dat heeft geholpen om me de Vlaamse mindset eigen te maken. Ik voel me nu dan ook op en top Belg. In Polen heb ik dat huiselijke gevoel niet.

Wat is de meerwaarde van het project waarbij kinderen in een ziekenhuis via een virtual reality-bril Museum M kunnen bezoeken?

Doorgaan met het lezen van “Hoe Iwona Pomianowska bruggen bouwt met virtual reality”

“De SDG’s zullen lokaal zijn of ze zullen niet zijn”

Afgelopen woensdag boog ik mij samen met wetenschappers, bedrijfsleiders en andere beleidsmakers over de rol van zeldzame aardmaterialen in de transitie naar een klimaatneutrale samenleving op het Artefact Symposium.  Onder meer Egbert Lox, senior vicepresident van Umicore, sprak er over de productie van kritieke metalen en de recyclage ervan. Umicore, het vroegere Union Minière, produceert materialen voor onder meer herlaadbare batterijen en LED-toepassingen. Via recyclage haalt Umicore bovendien kostbare materialen uit laptops en gsm’s. Egbert Lox was zijn verhaal nog niet goed en wel gestart of hij nam de Sustainable Development Goals (SDG’s) al in de mond. “Umicore kiest er bewust voor om zijn bedrijfsstrategie af te stemmen op de SDG’s, de 17 duurzame ontwikkelingsdoelstellingen van de Verenigde Naties (VN), de ‘to do-list’ voor mens en planeet.” Die keuze wordt in het algemeen warm onthaald.

umicore

 

Niet alleen een multinational als Umicore ziet de meerwaarde van de SDG’s. Een korte rondvraag leert me dat ook in Vlaams-Brabant veel bedrijven op de kar van de SDG’s springen. Dat is niet verwonderlijk. De SDG’s gelden voor iedereen en nemen de niet te onderschatten rol van het bedrijfsleven in de realisatie van duurzame ontwikkeling ernstig.

Doorgaan met het lezen van ““De SDG’s zullen lokaal zijn of ze zullen niet zijn””

Gedaan met rode ogen! Pleidooi voor chloorvrije zwembaden.

Zwemmen is leuk, doet deugd en is goed voor de gezondheid. Tenminste als je niet te lang in het zwembad blijft.

Zwem1.jpg

Mijn zoon vertoeft drie keer per week in het zwembad. Hij doet fervent aan waterpolo. Helaas bezorgt zijn passie hem vaak heel rode ogen, een lopende neus en af en toe zelfs hoofdpijn. Hij is helaas niet de enige. Een gespecialiseerde arts bevestigde mijn vermoeden dat te veel chloor aan de basis ligt van deze klachten.

Chloor is nog altijd het standaard ontsmettingsmiddel in zwembaden. In Vlaanderen is het zelfs het enige desinfectiemiddel dat wettelijk toegelaten is.

Doorgaan met het lezen van “Gedaan met rode ogen! Pleidooi voor chloorvrije zwembaden.”

Twee werelden ontmoeten elkaar: Syrische violist & componist Shalan Alhamwy en Violet vertellen…

Violet is een jeugdig en enthousiast strijkorkest uit Oud-Heverlee en telt meer dan 100 leden. Toen de vluchtelingenkwestie in België doorbrak, besloot Violet dit binnen haar sociaal-geëngageerde werking een plaats te geven. Samen met de Syrische violist en componist Shalan Alhamwy nam Violet in maart de cd ‘Hanin’ op. Tijd voor een boeiend gesprek met Shalan en Aag Dereymaeker, mede-oprichter van Violet.

bremen

Iemand zag zichzelf door de straten van mijn thuisstad, Homs, wandelen. Iemand anders ervoer in haar diepste zelf onverklaarbare golven van droefheid en vreugde. Dat is de kracht van muziek.

Shalan, in Syrië studeerde je af als violist en was je lid van onder andere het Syrisch Nationaal Symfonisch Orkest. Daarnaast werkte je als docent viool aan de Solhi Al-Wadi muziekschool in Damascus en de Al-Baath universiteit van Homs. In augustus 2015 ontvluchtte je het oorlogsgeweld en sindsdien woon en werk je in België. Dat moet een ongelooflijke verandering in jouw leven teweeg gebracht hebben. Nu zet je hier succesvol je leven verder. Hoe heb je deze periode ervaren?

Doorgaan met het lezen van “Twee werelden ontmoeten elkaar: Syrische violist & componist Shalan Alhamwy en Violet vertellen…”

Ecoworks, groene oase in een industriezone

Op de bedrijvenzone Buda in Vilvoorde springt één kantoor in het oog. De groengevel, de plantjes en struiken rond het gebouw zorgen voor een groene oase in deze industriezone. Hier huist Ecoworks, een bedrijf gespecialiseerd in groendaken, groene gevels en zwemvijvers. In 2016 werd de onderneming ‘Klimaatambassadeur 2015’ voor Vlaams-Brabant. Recent had ik een gesprek met John Kinnen, één van de zaakvoerders.

ecoworks_web_-712

Jullie kantoor springt er wel uit hier op het bedrijventerrein in Vilvoorde.

Dat klopt. Met Ecoworks willen we de natuur terugbrengen in de leefwereld van alledag. Zoals je ziet, doen we dat vrij letterlijk. We bedekken gevels met planten en creëren daktuinen op gebouwen. We leggen ook zwemvijvers aan. Totnogtoe hebben we vooral zwemvijvers voor particulieren gerealiseerd, maar we willen die zwemvijvers ook in de openbare ruimte introduceren. We dromen ervan om ook publieke zwembaden natuurlijker en duurzamer te maken. Onze groendaken en groene gevels (‘verticale tuinen’) interesseren zowel particulieren als bedrijven en overheden. We zijn actief in een zeer specifieke niche. Daarin willen we heel sterk staan. We doen dan ook alles, van ontwerp tot aanleg en onderhoud.

Liggen er veel kapers op de kust?

Kapers is sterk uitgedrukt, maar er zijn wel steeds meer concurrenten. Vooral jongeren zoeken hun geluk op ons terrein. Dat is een uitdaging, maar het betekent ook dat onze markt volwassener wordt. Voor de zwemvijvers krijgen we concurrentie van tuinbedrijven. Dakdekkers zien dan weer toekomst in groendaken. Volledig gelijkgezinden met dezelfde filosofie vind je totnogtoe weinig. We blijven vrij uniek in Vlaanderen. Ecoworks heeft zich gespecialiseerd in groengevels, groendaken en zwemvijvers. We stellen de ambitie van een groene omgeving steeds voorop en willen de realisatie ervan zo goed en volledig mogelijk doen.

Doorgaan met het lezen van “Ecoworks, groene oase in een industriezone”

Transgender in Turkije. Een blik door de ogen van de Turkse journaliste Michelle Demishevich.

 

IMG_2255

Met medewerker Jo Fobelets (l.) en Michelle Demishevich (midden) op de foto.

Op 17 mei sprak Michelle Demishevich ons toe op de conferentie ‘Towards a bright LGBTI+ future’ van Çavaria, de koepelorganisatie van de holebi- en transgenderverenigingen. . Michelle Demishevich is de eerste Turkse transgender televisiereporter. Op haar laatste dag in België had ik samen met mijn kabinetsmedewerker Jo Fobelets een gesprek over de situatie van holebi’s en transgenders in Turkije. Michelle is geen Vlaams-Brabander, maar kende opvallend veel over de geschiedenis van Vlaams-Brabant.

 

Michelle, je bent Turkse maar verblijft momenteel vaak in Duitsland waar je werkt voor een Duitse krant.

Klopt. Ik ben geboren in Izmir, maar woon in Istanbul. Ik ben een transvrouw (red. iemand die de transitie van man naar vrouw heeft doorlopen), feministe en journaliste. In het verleden heb ik onder andere gewerkt voor de Turkse krant T24 en tv-zender IMC. Momenteel werk ik voor ‘Die Tageszeitung’, een Duitse krant. Als feministische journaliste focus ik op holebi- en transgenderrechten, vrouwenrechten en feminisme. Daarnaast stond ik mee aan de wieg van de groene partij in Turkije, Yeşiller ve Sol Gelecek Partisi. Ik behoor tot de kleine gemeenschap christenen in Turkije.

Doorgaan met het lezen van “Transgender in Turkije. Een blik door de ogen van de Turkse journaliste Michelle Demishevich.”

Appeltuinjazz, muziek met een missie

collage-2017-05-15

Appeltuinjazz is onlosmakelijk verbonden met Freinetschool ‘De Appeltuin’ in Leuven. In deze school organiseren Eddy Macquoy en zijn team op regelmatige basis jazzconcerten. Er is een enorme vraag van jazzmuzikanten naar concertmogelijkheden. Appeltuinazz komt aan deze vraag tegemoet en geeft aan zowel ‘bekendere namen’, als Cyrille Obermüller en Tuur Florizoone, als jonge artiesten de kans om hun muziek aan een breder publiek te tonen. Ik sprak met Eddy en ervoer de gedrevenheid waarmee Appeltuinjazz het verschil wil maken voor aanstormend jazztalent.

Dag Eddy, Appeltuinjazz is een vaste waarde binnen de Leuvense jazzscène. Jullie bieden jonge, lokale jazzmuzikanten de kans om het podium met bekendere namen te delen. Ondertussen is Appeltuinjazz aan haar 100ste concert toe! Hoe verklaar je dit succes?

Negen jaar geleden voelden een aantal mensen de nood om jazzmuziek terug het respect te geven dat het verdient. Appeltuinjazz was geboren!

We krijgen elke dag aanvragen van muzikanten, van eigen bodem maar ook uit het buitenland, om hier te mogen spelen. Ze komen hier graag omdat we gekend staan als heel professioneel. Appeltuinjazz heeft de reputatie om een heel goede zaal te hebben met een aandachtig publiek. Je wordt hier als muzikant ook in de watten gelegd. Dat speelt natuurlijk allemaal een rol.

Doorgaan met het lezen van “Appeltuinjazz, muziek met een missie”

WordPress.com.

Omhoog ↑