Zoeken

Tie Roefs blogt

Categorie

samenleven

9 mei

Wie mij de afgelopen jaren een beetje heeft gevolgd, weet dat ik een fervent aanhanger ben van het Europees project. Elk jaar op 9 mei sta ik er dan ook graag even bij stil. Vandaag is de dag waarop Robert Schuman in 1950 een voorstel deed om een Europees samenwerkingsverband op te zetten. Dat samenwerkingsverband kwam er en garandeert tot op de dag van vandaag dat we in Europa kunnen genieten van vrijheid, vrede en vooruitgang.

Ik vind het belangrijk dat we het Europees project koesteren. We moeten vermijden dat het wordt uitgehold door nationalistische reflexen. We moeten aan de slag met de schrik van mensen dat diversiteit identiteitsbeleving in de weg staat. We moeten zorgen voor geloof in de verzoening van wat was met alles wat zich vandaag als nieuw en zelfs vreemd aandient. Europa kan hierbij een heel belangrijke rol spelen.

Voor mij zijn de Europese verkiezingen de belangrijkste verkiezingen op 26 mei 2019. Ik ben dan ook superblij met de kandidatuur van Petra De Sutter voor het Europees Parlement. Petra is een uiterst intelligente vrouw. Ze heeft ook een beroep buiten de politiek waarin ze uitmunt. Wellicht mede daardoor benadert ze maatschappelijke uitdagingen altijd ten gronde en, zou je kunnen zeggen, ‘onthecht’ van persoonlijke en partijpolitieke belangen. Voor mij is Petra een voorbeeld. Ze stijgt uit boven de gemiddelde hedendaagse politica/politicus.  Petra was de afgelopen jaren superactief in de Raad voor Europa. Daar verrichtte ze onder meer baanbrekend werk rond de uitfasering van de donoranonimiteit.

Met Petra brengen we de hoop weer naar Europa. Zij is onze garantie op een toekomstgericht klimaatbeleid en een Europa van en voor de Europeanen. Al in 2009 schreef ik op mijn blog dat we de antwoorden die we vandaag zoeken niet solo slim kunnen verzinnen. Het zijn antwoorden waarvoor we Europa nodig hebben. Een sterk Europa weliswaar, een Europa van en voor de mensen. Petra is de beste garantie daarop! Doorgaan met het lezen van “9 mei”

Advertenties

‘Petit pays’…

Elk jaar probeer ik minstens één boek in het Frans te lezen. Onlangs viel mijn oog op het boekje dat mijn zoon dit semester voor school moet doornemen. En het kon niet beter uitkomen. In 1994 werkte ik in vervanging van iemand op zwangerschapsverlof bij 11.11.11., toen nog het Nationaal Centrum voor OntwikkelingsSamenwerking (NCOS). Het was het eerste werk waarvoor ik écht solliciteerde en het werd meteen een heel serieuze job. Wanneer president Habyarimana op 6 april 1994 uit de lucht wordt geschoten, is het alle hens aan dek voor de repatriëring en het in veiligheid brengen van Belgen en partners waarmee 11.11.11. samenwerkt. Er moeten ook snel standpunten ingenomen worden rond de positie van België en de rol van de Verenigde Naties en de blauwhelmen. Als verantwoordelijke voor de opvolging van het Belgische Ontwikkelingssamenwerkingsbeleid moet ik meteen het onderste uit mijn kannetje halen. Ik word geconfronteerd met het absolute kwaad, maar ook met onvermogen om het vast te pakken. Wie is tenslotte absoluut goed en wie is zonder meer kwaad?

Rwanda in 2017

Het boek ‘Petit Pays’ van Gaël Faye speelt zich af in Burundi. De ‘ik’-figuur, Gaby, groeit er op als zoon van een Fransman en een Rwandese vluchtelinge. Lang voor de genocide van 1994 is de mama van Gaby in Burundi gearriveerd. “Maman et sa famille avaient quitté leur pays pour échapper aux tueries, massacres, guerres, pogroms, épurations, destructions, incendies, mouches tsé tsé, pillages, apartheid, viols, meurtres, règlements de comptes et que sais-je encore. Ils avaient fui ces problèmes et en avaient rencontré de nouveaux au Burundi – pauvreté, exclusion, quotas, xénophobie, rejet, boucs émissaires, depression, mal du pays, nostalgie. Des problèmes de réfugiés.”

Doorgaan met het lezen van “‘Petit pays’…”

Provinciaal dierenwelzijnsbeleid van Groen wordt verdergezet!

Op de provincieraad van 19 maart vroeg mijn collega Luka Augustijns wat de nieuwe provinciale bestuursploeg met het beleid op vlak van dierenwelzijn plant te doen? De nieuwe gedeputeerde voor dierenwelzijn (N-VA)  antwoordde bijna zo veel als ‘dat hij het beleid van Tie Roefs zal overnemen en verderzetten’.

In de voorbije bestuursperiode (2012-2018) wendden we als Groenen al onze overredingskracht aan om dierenwelzijn terug op de provinciale agenda te zetten. Het budget dat we vrij konden maken was beperkt, maar symbolisch belangrijk. In 2018 verdubbelen we zelfs de subsidies voor de dierenasielen.

Op de provincieraad van 19 maart werd duidelijk dat er verder ingezet zal worden op sensibilisering.  Net als wijzelf vindt de nieuwe gedeputeerde voor dierenwelzijn het van groot belang om iedereen in Vlaams-Brabant, met of zonder huisdier, gevoelig en aandachtig te maken voor het thema. Hoe minder dieren in een dierenasiel belanden, hoe beter. Thematische campages als Kies bewust voor een dier. Geef ze niet zomaar cadeaumoeten de Vlaams-Brabanders bij de les houden. Ze roepen op om te bezinnen alvorens een dier in huis te nemen of cadeau te doen. Doorgaan met het lezen van “Provinciaal dierenwelzijnsbeleid van Groen wordt verdergezet!”

Anders gaan wonen langs Hoogwaardige Openbare Vervoer (HOV)-assen!

Mijn vader en moeder reden destijds veel kilometers met de auto om hun vier kinderen naar allerlei buitenschoolse activiteiten in de stad te brengen. Zelfs bij het uitgaan pikte mijn moeder ons soms ’s nachts op met de wagen. Ik prijs me gelukkig dat ik dat vanwege de nabijheid van alles maar zelden voor mijn eigen kinderen moet doen. Maar ik leer eruit hoe belangrijk het is om woonkernen aan te sluiten op zogenaamde Hoogwaardige Openbare Vervoer (HOV)-assen. We moeten ernaar streven om alle bijkomende woningen te bouwen rond haltes op HOV-assen. Rond die haltes ontwikkelen zich idealiter ook voorzieningen zoals winkels, lokale ontspanningsmogelijkheden en zelfs kleinschalige werkgelegenheid. Via een HOV-as kan je je makkelijk met de snelbus, tram of trein van de ene plek naar de andere verplaatsen.

 

Verschillende ideeën voor HOV-assen in Vlaams-Brabant liggen nu al op tafel. Zo zijn er in het kader van Brabantnet plannen voor een sneltram vanuit Willebroek die slechts zes stopplaatsen telt vóór de Brusselse Ring. Deze tram zou tijdens de spits om de tien minuten rijden en in de daluren en op zaterdag en zondag om het kwartier. Tot het Noordstation in Brussel bedraagt de reistijd 19 minuten vanuit Meise, 26 minuten vanuit Londerzeel en 32 minuten vanuit Breendonk. Die haltes zullen verknoopt zijn met een fietsnetwerk en lokale buslijnen en uitgerust zijn met voldoende pendelparking. Op eenzelfde wijze houdt de beoogde HOV-lijn tussen Diest en Leuven in het kader van Regionet slechts drie keer halt in Bekkevoort, drie keer in Tielt-Winge en één keer in Lubbeek. Dat is dus véél minder dan een bus die pakweg om de 200 meter halt houdt. Die beperking is nodig om een snelle connectie met de feitelijke eindbestemmingen te kunnen garanderen. Op de knelpunten garandeert een eigen bedding dat de sneltram niet mee in de file staat. Doorgaan met het lezen van “Anders gaan wonen langs Hoogwaardige Openbare Vervoer (HOV)-assen!”

Geluidshinder Brussels Airport tien keer hoger dan becijferd!

Het aantal mensen dat sterk lijdt onder de geluidshinder van Brussels Airport Company (BAC), de zogenaamd ernstig gehinderden, wordt zwaar onderschat. Op basis van de Vlaamse milieuwetgeving (VLAREM) telt BAC zelf zowat 14.000 ernstig gehinderde omwonenden. Op basis van nieuwe normen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) ligt het reële aantal echter in de buurt van 144.000. Dat is ruim tien keer zoveel.

Geluidscontouren vanaf Lden 45dB(A)

Lawaai is méér dan een ongemak. Ieder van ons heeft acht uur slaap nodig. Zodra die slaap onderbroken wordt, lijdt onze gezondheid daaronder. Dat gaat van overgewicht tot verloren levensjaren.

De luchthavenuitbater BAC laat jaarlijks door een universiteit – vroeger KU Leuven, nu UGent – de geluidshinder voor de omgeving berekenen. Voor de rekenmethode baseert de universiteit zich op de Vlaamse milieuwetgeving (VLAREM). Die wetgeving  voorziet een berekening van de geluidscontouren vanaf 55 decibel rondom de luchthaven. Volgens de studies van de genoemde universiteiten  is er in Rotselaar, Tervuren of Meise dan ook geen hinder meer. Maar inwoners van deze gemeenten weten wel beter. Doorgaan met het lezen van “Geluidshinder Brussels Airport tien keer hoger dan becijferd!”

European Green Capital aan de Waal

Voor we onlangs een dagje doorbrachten in ’s-Hertogenbosch bezochten we Nijmegen. Die stad wordt al langer mee bestuurd door GroenLinks en is sinds kort ook de ‘Green Capital of Europe. Onze dag in Nijmegen startte met een bezoek aan het bedrijf Neopixels Insulations. Die onderneming levert de isolerende korreltjes waarmee één van de aannemers van de provinciale Vlaams-Brabantse groepsaankoop voor spouwmuurisolatie werkt. We kwamen zaakvoerder, Stefan Nooijens, tegen toen we onlangs in Scherpenheuvel onze groepsaankoop lanceerden en demonstreerden. Toen hij hoorde dat we naar Nijmegen zouden komen, nodigde hij ons prompt uit voor een bezoek aan zijn bedrijf.

In het gezelschap van wethouder voor GroenLinks in Nijmegen Noël Verguns en raadslid Volkert Vintges trokken we vervolgens naar het Honigcomplex. Het bedrijf Honig, bekend voor zijn soep, trok in 2012 weg van de site en maakte plaats voor innovatieve ondernemingen, zoals dat van bakfietspionier Jos Sluijsmans. Tot 2022 tenminste, want dan zullen er op de voormalige bedrijfssite nieuwe woningen verrijzen. Op de Honigsite genieten we van een lekkere lunch en huren we fietsen waarmee we de rest van de dag, onder deskundige leiding van Bert Lagerweeij, Nijmegen verkennen. Doorgaan met het lezen van “European Green Capital aan de Waal”

Afrika Filmfestival verrijkt en verbindt

Mensen samenbrengen, mensen verbinden over de grenzen van landen, sectoren en thema’s heen. Dat is wat we met de provincie Vlaams-Brabant de voorbije jaren gedaan hebben. Een bewuste keuze, want we zijn ervan overtuigd dat samenwerken en mensen met elkaar verbinden verrijkend is.

Doorgaan met het lezen van “Afrika Filmfestival verrijkt en verbindt”

WOI, nog steeds dichtbij

100 jaar geleden woedde de Eerste Wereldoorlog nog volop. Zoveel mensen sneuvelden, zoveel families werden verscheurd. Vaak associëren we de Eerste Wereldoorlog met gevechten aan de IJzer, maar ook in Vlaams-Brabant barstte de strijd los. In de regionale herinnering leven vooral de gevechten aan de Gete en de Dijle en de represailles in Leuven, Aarschot en Zemst. Maar de oorlog had overal in onze provincie een grote impact op het dagelijks leven. Dit jaar brengen we op verschillende manieren de Eerste Wereldoorlog in de herinnering. We brengen daarmee hulde aan de slachtoffers en roepen op om nooit meer in de valkuilen van toen te trappen. 2018, een jaar om lessen te trekken uit het verleden voor een betere en mooiere toekomst.

 

#vluchtenisvanalletijden

Na de inval in België staken Duitse soldaten huizen in brand, ze plunderden en moordden. Al snel kwam er een vluchtelingenstroom op gang richting Frankrijk, Groot-Brittannië en Nederland. Ongeveer 7% van de Belgische bevolking bracht de oorlog als vluchteling in het buitenland door.

Er mag dan in honderd jaar tijd veel veranderd zijn, vluchten is helaas van alle tijden en plaatsen. Oorlogen brengen stromen vluchtelingen op gang en vluchtelingen op hun beurt polemiek en onbegrip, dat vertellen het journaal en de sociale media ons dagelijks.

In Op de Vlucht! bundelen we verhalen van jonge oorlogsvluchtelingen in Vlaams-Brabant toen en nu. Dankzij dagboeken en brieven ontdekken we de verhalen van jongeren als Clementine en Sylvère die in de Eerste Wereldoorlog Vlaams-Brabant ontvluchtten of er als vluchteling toekwamen. Feras en Hodo vertellen op hun beurt over de zware en gevaarlijke tocht uit Syrië en Somalië en de aankomst in het voor hen onbekende Vlaams-Brabant. Ze mijmeren over hun zoektocht naar een veilige plek, geborgenheid, erkenning en zelfontplooiing. Doorgaan met het lezen van “WOI, nog steeds dichtbij”

Sociale huurders zijn geen ‘foefelaars’!

Afgelopen week bracht het VRT-programma Terzake mevrouw Veerle De Wulf uit Lint in beeld. Veerle erfde een achtste van het ouderlijk huis na de dood van haar vader, goed voor naar schatting 31.000 euro. Gelukkig is Veerle van haar erfenis echter nog niet geworden. Sinds 1 maart 2017 is het voor een huurder van een sociale woning die een huis of bouwgrond gedeeltelijk in volle eigendom heeft immers verplicht om voor 1 maart 2018 uit de onverdeeldheid te treden.

Zelf ben ik bestuurder bij de Sociale HuisvestingsMaatschappij (SHM) Dijledal in Leuven. Ook daar worden we nu geconfronteerd met verhalen zoals die van Veerle. Een vrouw moet bijvoorbeeld nog uit de onverdeeldheid treden na haar echtscheiding terwijl een notaris zich haast om een erfaandeel in een woning van een andere huurder over te dragen. Als sociale huisvestingsmaatschappij kunnen we weliswaar uitstel verlenen, maar van afstel is geen sprake.

Veerle moet haar erfenis ‘verzilveren’ om nog sociaal te kunnen blijven huren. Ze mag met andere woorden wél 31.000 euro op haar bankrekening zetten, maar ze mag geen eigenaar meer zijn van slechts een deel van een gehele woning. Voor Veerle is het geen simpele opdracht. Wat ze ook doet, haar verplichting zadelt ook anderen met kosten –en mogelijks problemen- op. Of ze dwingt haar broers tot uitkoop of ze verplicht haar moeder tot een belasting op een schenking.

Waar zijn we mee bezig? En vooral: wat bezielt Vlaams Minister voor wonen Liesbeth Homans om Veerle en de getroffen klanten van Dijledal te schofferen en over één kam met ‘foefelaars’ te scheren? Want dat is wat we gisterenmorgen in het Nieuwsblad konden lezen: “Met deze maatregel willen we de foefelaars uit de sociale huisvesting bannen”.

Ik zou iedereen willen oproepen om niet al te blindelings mee te stappen in deze retoriek. Door het over ‘foefelaars’ te hebben, leidt de Minister de aandacht van de publieke opinie af en hoeft ze zich niet te verantwoorden voor het feit dat er in Vlaanderen nog steeds een structureel tekort aan sociale woningen is. Door anderen ‘foefelaars’ te noemen, foefelt de Minister zelf een deel van het verhaal weg!

Doorgaan met het lezen van “Sociale huurders zijn geen ‘foefelaars’!”

WordPress.com.

Omhoog ↑