Zoeken

Tie Roefs blogt

Categorie

klimaat

Goed voor economie én ecologie

Kans is klein dat je bij een bedrijventerrein denkt aan bermen vol bloeiende bloemen, hagen met tsjilpende vogels en poelen met salamanders en libellen. Het kan nochtans. Zo hoor je op enkele bedrijventerreinen in onder andere Tienen, Aarschot, Machelen en Diest sinds kort de vogels kwistig fluiten. De bedrijfsleiders zien er de meerwaarde van een groen bedrijventerrein voor de biodiversiteit én voor het welzijn van hun werknemers. Groene bedrijventerreinen, goed voor economie en ecologie.

Doorgaan met het lezen van “Goed voor economie én ecologie”

50 ways to leave your lover

44 procent van de CO2-uitstoot in onze provincie is afkomstig van transport, hoofdzakelijk van personenwagens. Als we de CO2-uitstoot willen terugdringen om als provincie klimaatneutraal te worden, moeten we dus inzetten op alternatieve, duurzame vervoersmiddelen en een performante infrastructuur. De auto aan de kant laten, moeilijk? Journalist Luc Vanheerentals geeft in zijn nieuwe boek Fifty Ways to Leave Your Car, Duurzame alternatieven voor de auto, tips voor een autoloos leven. De titel verwijst naar het nummer van Paul Simon, Fifty Ways to Leave Your Lover uit 1975. Net zoals er vijftig manieren bestaan om afscheid te nemen van een lief, zijn die er ook voor wie de innige liefdesverhouding met zijn auto wil stopzetten. De tekst van Simon’s nummer kan daarbij helpen.

foto luc bew
Journalist Luc Vanheerentals

Luc, je boek bevat vijftig aanbevelingen voor een autoloos beleid, vijftig aanklachten tegen de auto, vijftig tips voor een leven zonder eigen auto en vijftig getuigenissen van mensen die autoloos door het leven gaan. Vanwaar het idee om een boek te schrijven over een autoloos leven?

Ik heb zelf nooit een auto gehad en nooit achter het stuur gezeten. Dat heb ik al talloze keren moeten uitleggen aan anderen. Vroeger bekeek men je alsof je  sociaal zwaar gehandicapt was. Ik werd dat zo beu dat ik besloot er een boek over te schrijven. Ik wou andere mensen zonder auto de kans geven hun verhaal te doen, maar ook de ‘autoverslaafden’ met de neus op de feiten drukken. Hoe je het ook draait of keert, het massale autogebruik brengt op verschillende vlakken zware schade toe aan onze samenleving.

Hoe kan je als professioneel journalist zonder auto door het leven gaan?

Doorgaan met het lezen van “50 ways to leave your lover”

‘This Rare Earth – Stories from Below’!

Het thema van Artefact 2018 is ‘This Rare Earth, Stories from Below’. Centraal staat de vraag welke rol zeldzame aardmetalen (scandium, yttrium en vijftien lanthaniden) spelen in onze huidige samenleving? Hoe worden die aardmetalen ingezet? Wie beheert ze en wie beheerst ze, wie reguleert? Wat betekent hun verbruik voor mens en milieu? Vandaag en in de toekomst?

Ik ben erg blij dat deze vragen door de kunstenaars op Artefact beantwoord worden. Het is goed dat kunstenaars ons helpen bij een debat dat hypercomplex is en dat we eigenlijk nog veel te weinig in de diepte voeren. Zo vereisen bijvoorbeeld permanente magneten in windturbines en elektrische wagens de zeldzame aardmaterialen neodymium en dysprosium. Het spreekt voor zich dat zo’n gegevens een heel nieuw en uitdagend licht op windenergie en alternatieve mobiliteit werpen.

Future Fossil Spaces, Julian Charrière

Het is altijd moeilijk om te vergelijken, maar met deze editie van Artefact voel ik me het heel verbonden. Zo spreekt het werk ‘Future Fossil Spaces’ van Julian Charrière me heel erg aan. Het werk bestaat uit nauwgezet gestapelde zout-bakstenen uit het ‘Salar de Uyini’ (Bolivië) en vraagt onze aandacht voor de snelheid waarmee we eeuwenlang opgebouwde geologische processen vernietigen door ze tegen een ijltempo te ‘consumeren’.

Het is goed dat kunstenaars ons helpen bij een debat dat hypercomplex is en dat we eigenlijk nog veel te weinig in de diepte voeren.

Doorgaan met het lezen van “‘This Rare Earth – Stories from Below’!”

Een CO2-plafond en duidelijke geluidsnormen voor de nationale luchthaven!

De laatste weken heeft de strategische visie 2040 van luchthavenuitbater ‘Brussels Airport Company’ (BAC) de gemoederen in Vlaams-Brabant sterk beroerd. Volgens BAC zal het huidige gebruik van de bestaande start- en landingsbanen in de toekomst niet meer volstaan om te voldoen aan de groeiende vraag om tijdens de piekuren te vertrekken of aan te komen op onze nationale luchthaven. BAC droomt er daarom van de taxiweg langs landingsbaan 25L (of startbaan 07) te verlengen of om de taxiweg én baan 25L samen nog langer maken.

De vraag of de door BAC geambieerde uitbreidingen wel écht nodig zijn, wordt gesteld  . Zijn de alternatieven voor een veronderstelde toename van vliegbewegingen wel voldoende onderzocht? En is het werkelijk zo dat in 2040 mensen nog op eenzelfde manier als vandaag gebruik zullen maken van de luchtvaart? Zullen tegen die datum de technologieën ons niet in staat stellen om, voor eenzelfde economisch resultaat, minstens vele malen minder te vliegen?

Tegen 2040 willen we als provincie Vlaams-Brabant alleszins klimaatneutraal worden. Dat betekent dat we tegen die datum 80-90% minder CO2 willen uitstoten dan in het referentiejaar 2011. Maar hoe verzoenen we die ambitie met een groeiscenario voor de luchthaven in onze provincie? Bij een meest conservatieve benadering zou een uitbreiding van de luchtvaartactiviteiten de CO2 -uitstoot van het luchtverkeer met de helft doen toenemen ten opzichte van 2015. De inspanningen die BAC ondertussen doet om de CO2 -uitstoot als gevolg van haar gebouwen of de mobiliteit van haar personeel te beperken, riskeren hierbij helemaal teniet gedaan te worden.

Doorgaan met het lezen van “Een CO2-plafond en duidelijke geluidsnormen voor de nationale luchthaven!”

Vlaams-Brabant denkt globaal en handelt lokaal

Momenteel buigen delegaties uit de hele wereld zich over de vraag hoe we de CO2-uitstoot nog verder kunnen terugdringen. Twee jaar na de grote klimaatconferentie in Parijs komen ze in Bonn samen voor de jaarlijkse klimaattop van de Verenigde Naties. De beslissingen op de klimaatconferentie worden in consensus genomen. Als alle beslissingen in consensus worden genomen, dan rijst de vraag welke kant de Amerikanen zullen opkijken?

President Trump verklaarde immers eerder – tot ontsteltenis van velen – de wereldwijde ambities voor een klimaatneutrale wereld niet te zullen delen. In ‘Op eigen kracht’ legt Mathias Bienstman uit hoe het zo ver kon komen. Hoe kan het dat een land als de Verenigde Staten vandaag aan de zijlijn van de klimaatuitdaging staat? Dat is op z’n zachtst gezegd toch wel opmerkelijk te noemen.

9789089317568 Doorgaan met het lezen van “Vlaams-Brabant denkt globaal en handelt lokaal”

StadsAkker neemt iedereen mee in het klimaatverhaal

In de schaduw van het Regionaal Ziekenhuis Sint-Jan in Tienen krioelt het sinds kort van de bedrijvigheid. Jong en oud komen er hun groenten, fruit en kruiden oogsten. Ze ontmoeten elkaar op de StadsAkker. Het is een plek waar lokale voedselproductie, gezonde voeding, duurzaamheid en ontmoeting centraal staan. Speciale aandacht gaat daarbij uit naar kwetsbare groepen. De StadsAkker is een initiatief van het Regionaal Instituut voor SamenlevingsOpbouw (RISO) Vlaams-Brabant, met steun van de provincie Vlaams-Brabant. Philippe Liesenborghs van RISO vertelt.


Doorgaan met het lezen van “StadsAkker neemt iedereen mee in het klimaatverhaal”

Eurostadium of Eurostadion: what’s in a name?

Als er één dossier het afgelopen politieke jaar hoog op de agenda heeft gestaan, dan is het wel het Eurostadium (of Eurostadion?). Onlangs zei iemand me dat hij er niets meer van snapt. “Waarover gaat dat Eurostadion eigenlijk?”, “Waarom hebben opeenvolgend twee overheden geen vergunning geleverd voor de realisatie ervan?”, “Waarom zei de gemeente Grimbergen ‘neen’ aan de bouwvergunning en leverde de provincie Vlaams-Brabant vervolgens geen milieuvergunning af?”, “Is er misschien te weinig chauvinisme?”, “Of houden er niet genoeg Belgen van voetbal misschien?”. Doorgaan met het lezen van “Eurostadium of Eurostadion: what’s in a name?”

De wind van voor!

Als er iets de gemoederen beroert, dan zijn het wel de plannen voor een nieuwe windturbine. Dat heb ik het afgelopen politiek jaar ondervonden. Niet zelden trof ik boze mails in mijn mailbox aan van lokale actiecomités en misnoegde burgers. De turbines zouden het landschap verstoren, veel slagschaduw veroorzaken en het vastgoed in de omgeving in waarde doen verminderen. Plezant is anders om op deze manier ‘de wind van voor te krijgen’. Nochtans gaan we bij de goedkeuring van een windturbine niet over één nacht ijs. We houden rekening met een groot aantal criteria van slagschaduw tot en met de afstand tot woongebieden. Elke windturbine is een weloverwogen beslissing waarbij we de hinder voor de omgeving tot een minimum beperken. Als antwoord op de polemiek rond de windturbines licht ik deze criteria graag verder toe.

Doorgaan met het lezen van “De wind van voor!”

Yes in my backyard!

Op 21 juli herdenken we dat Leopold als eerste koning van België de eed aflegde. Vele politici besluiten op die dag ook hun politieke werkjaar. Tijd om terug te blikken en om verdieping te zoeken in literatuur en minder vluchtige ontmoetingen. Een beetje tijd ook voor een begin van antwoord op de vraag: ‘wat doe jij daar eigenlijk in de provincie?’

Doorgaan met het lezen van “Yes in my backyard!”

WordPress.com.

Omhoog ↑