Zoeken

Tie Roefs blogt

Categorie

diversiteit

‘Op mijn bus moet iedereen zich goed voelen!’

Cindy Caudron werkt als chauffeur bij Keolis, een busbedrijf dat in onderaanneming ritten voor vervoersmaatschappij De Lijn verzorgt. Cindy rijdt in Leuven en Brussel. Ze werd geadopteerd toen ze zeven maanden oud was en groeide op in Vlaams-Brabant.

FullSizeRender3
Cindy (l.): “Bij een eerste ontmoeting zien sommige reizigers mij inderdaad als ‘iemand van buitenlandse origine’. Maar zodra ze in de gaten krijgen dat ik in Vlaams-Brabant ben opgegroeid, vallen de barrières weg.”

Doorgaan met het lezen van “‘Op mijn bus moet iedereen zich goed voelen!’”

Afrika Filmfestival verrijkt en verbindt

Mensen samenbrengen, mensen verbinden over de grenzen van landen, sectoren en thema’s heen. Dat is wat we met de provincie Vlaams-Brabant de voorbije jaren gedaan hebben. Een bewuste keuze, want we zijn ervan overtuigd dat samenwerken en mensen met elkaar verbinden verrijkend is.

Doorgaan met het lezen van “Afrika Filmfestival verrijkt en verbindt”

Wigwam, kinderopvang met een extra

Op de Diestsesteenweg in Kessel-Lo vind je sinds dit jaar de nieuwe vestiging van Wigwam, een kinderopvang met ’net dat tikkeltje meer’. Wigwam is een inclusieve kinderopvang, maar ook kinderen en ouders met specifieke zorgbehoeften kunnen er terecht. In het nieuwe gebouw van Wigwam is veel oog voor ecologie. Die aandacht voor duurzaamheid komt ook terug in de dagelijkse werking. Met het door de provincie gesteunde project ‘Duurzaam duurt het langst’ sensibiliseert Wigwam ouders en kinderen over thema’s als klimaat en duurzaamheid. Ik ging een kijkje nemen bij Wigwam en had een gesprek met Rita Pues, coördinatrice van Wigwam en Tom Possemiers, coördinator van het project ‘Duurzaam duurt het langst’.

8_preview.jpeg

Rita, wat doet Wigwam precies?

Rita: Wigwam werd in 1995 opgericht als kansarmoedeproject voor de opvang van 14 kinderen. In september 2003 hebben we de vzw Wigwam opgericht. Een jaar later kregen we een erkenning van Kind en Gezin als kinderdagverblijf voor 23 plaatsen. Sinds september 2011 heeft Wigwam een erkenning voor 33 plaatsen. Omdat niet alle kinderen voltijds naar de opvang komen, bereiken we op jaarbasis gemiddeld zestig à zeventig kinderen.

Doorgaan met het lezen van “Wigwam, kinderopvang met een extra”

Twee werelden ontmoeten elkaar: Syrische violist & componist Shalan Alhamwy en Violet vertellen…

Violet is een jeugdig en enthousiast strijkorkest uit Oud-Heverlee en telt meer dan 100 leden. Toen de vluchtelingenkwestie in België doorbrak, besloot Violet dit binnen haar sociaal-geëngageerde werking een plaats te geven. Samen met de Syrische violist en componist Shalan Alhamwy nam Violet in maart de cd ‘Hanin’ op. Tijd voor een boeiend gesprek met Shalan en Aag Dereymaeker, mede-oprichter van Violet.

bremen

Iemand zag zichzelf door de straten van mijn thuisstad, Homs, wandelen. Iemand anders ervoer in haar diepste zelf onverklaarbare golven van droefheid en vreugde. Dat is de kracht van muziek.

Shalan, in Syrië studeerde je af als violist en was je lid van onder andere het Syrisch Nationaal Symfonisch Orkest. Daarnaast werkte je als docent viool aan de Solhi Al-Wadi muziekschool in Damascus en de Al-Baath universiteit van Homs. In augustus 2015 ontvluchtte je het oorlogsgeweld en sindsdien woon en werk je in België. Dat moet een ongelooflijke verandering in jouw leven teweeg gebracht hebben. Nu zet je hier succesvol je leven verder. Hoe heb je deze periode ervaren?

Doorgaan met het lezen van “Twee werelden ontmoeten elkaar: Syrische violist & componist Shalan Alhamwy en Violet vertellen…”

Transgender in Turkije. Een blik door de ogen van de Turkse journaliste Michelle Demishevich.

 

IMG_2255

Met medewerker Jo Fobelets (l.) en Michelle Demishevich (midden) op de foto.

Op 17 mei sprak Michelle Demishevich ons toe op de conferentie ‘Towards a bright LGBTI+ future’ van Çavaria, de koepelorganisatie van de holebi- en transgenderverenigingen. . Michelle Demishevich is de eerste Turkse transgender televisiereporter. Op haar laatste dag in België had ik samen met mijn kabinetsmedewerker Jo Fobelets een gesprek over de situatie van holebi’s en transgenders in Turkije. Michelle is geen Vlaams-Brabander, maar kende opvallend veel over de geschiedenis van Vlaams-Brabant.

 

Michelle, je bent Turkse maar verblijft momenteel vaak in Duitsland waar je werkt voor een Duitse krant.

Klopt. Ik ben geboren in Izmir, maar woon in Istanbul. Ik ben een transvrouw (red. iemand die de transitie van man naar vrouw heeft doorlopen), feministe en journaliste. In het verleden heb ik onder andere gewerkt voor de Turkse krant T24 en tv-zender IMC. Momenteel werk ik voor ‘Die Tageszeitung’, een Duitse krant. Als feministische journaliste focus ik op holebi- en transgenderrechten, vrouwenrechten en feminisme. Daarnaast stond ik mee aan de wieg van de groene partij in Turkije, Yeşiller ve Sol Gelecek Partisi. Ik behoor tot de kleine gemeenschap christenen in Turkije.

Doorgaan met het lezen van “Transgender in Turkije. Een blik door de ogen van de Turkse journaliste Michelle Demishevich.”

Waarom Afrika Filmfestival meer dan een filmfestival is

Over exact een week, op vrijdag 21 april, open ik het 22e Afrika Filmfestival in Leuven. Twee weken lang verwent het festival je met topfilms van Afrikaanse bodem.

Films uit en over Afrika zijn nog vaak onbekend terrein in ons medialandschap. Het beeld van Afrika dat mainstream media ons voorschotelen, is vaak ongenuanceerd en eenduidig. Afrika Filmfestival (AFF) brengt hier verandering in.

Ik ging in gesprek met Barbara Brugmans, medewerker van AFF, en was getuige van het enthousiasme waarmee de mensen van AFF de Afrikaanse filmcultuur willen tonen.

Doorgaan met het lezen van “Waarom Afrika Filmfestival meer dan een filmfestival is”

Het beloofde Vlaams-Brabant – 2!

Zoals elk jaar ging ik gisteren naar de ‘Pride’. De ‘Pride’ is het feest van en voor holebi’s, transgenders en iedereen die ‘leven in verscheidenheid’ hoog in het vaandel draagt. Omwille van het communiefeestje van mijn neefje kon ik niet lang blijven, maar het lied ‘Imagine’ van John Lennon heb ik –heel fijn- nog luidkeels kunnen meezingen. Vanop het hoofdpodium had ik trouwens een fantastisch zicht op de intens gelukkige menigte en de praalwagen van de Vlaams-Brabantse holebi’s en transgenders die gisteren de hele parade op gang trok.

1625715_673589176047969_2801323730407648653_n
V.l.n.r. Bruno, Fran (?), Tie, Meyrem, Malika en Philippe.

De Vlaams-Brabantse holebi’s en transgenders zijn heel goed bezig. De band met de provincie wordt er ook almaar sterker op. Vorige week nog opende met steun van onder meer de provincie ‘Tot ziens aan de andere kant’, een tentoonstelling waarin transgenderpersonen hun mooiste innerlijke ‘ik’ zichtbaar maken. In oktober 2013 ging een uitwisseling door tussen het Holebihuis Vlaams-Brabant en de organisatie Mozaika in Riga (Letland). Een divers samengestelde groep holebi’s en transgenders uit Vlaams-Brabant maakte in Riga kennis met het leven van Letse holebi’s en transgenders.

De interesse bij de holebi’s en transgenders van Vlaams-Brabant is groot om verder in te zetten op deze grensoverschrijdende samenwerking. “Zowel de holebi’s en transgenders in Vlaams-Brabant als die in Riga zouden bij een verderzetting van de uitwisseling wel varen”, vertelden Martine Debeuf en Tom Cauberghs van het Holebihuis me gisteren nog. “De rechten van holebi’s en transgenders staan in Letland nog in de kinderschoenen. We kunnen elkaar informeren, inspireren, gezamenlijke acties op touw zetten en ‘best practices’ delen. Het holebihuis Vlaams-Brabant zou de werking in Riga ook materieel kunnen ondersteunen. In 2015 gaat de ‘Europride’ immers door in deze stad.”

98d583fc-3254-11e3-a51e-506cb4429f3a_original.jpg.h380.jpg.568
De delegatie van het holebihuis Vlaams-Brabant naar Riga.

Ik ben blij dat ik gisteren de ‘Pride’ niet helemaal gemist heb. Op het familiefeestje achteraf heb ik een paar jonge én oude mensen heel blij kunnen maken met een ‘Pride-speldje’. En met dank aan Dimitri Cools, voorzitter van Cavaria, voor de uitnodiging zagen Luc Robijns en ik op de receptie ook nog andere  Groene voorvechters van de regenboogkleuren terug: Meyrem Almaci, Petra De Sutter, Claire Vanhoutte, Malika Abbad, Philippe Avijn, Bruno De Lille en last but not least natuurlijk: Bart Staes.

10369600_10203554694373760_731754607697506582_n
V.l.n.r. Malika, Bart, Petra, Philippe.

 

 

25 mei 2014

Op 25 mei 2014 ben ik kandidaat op de lijst voor het Vlaams Parlement. Als lijstduwer bij de opvolgers sluit ik het hek en zet ik overtuigd mijn schouders onder de lijst. Ik wil het programma van Groen voor Vlaanderen  ondersteunen en  kijk uit naar een overtuigende score voor Groen. We hebben heel wat werk voor de boeg. Doorgaan met het lezen van “25 mei 2014”

Werelddownsyndroomdag

Vandaag, 21 maart, is het Werelddownsyndroomdag. De fractie van Groen in de provincieraad van Vlaams-Brabant wil heel graag de campagne “vier onze verschillen met veelkleurige voeten” steunen.

Veelkleurige voeten!

Groen is in de provincie Vlaams-Brabant verantwoordelijk voor het beleidsterrein ‘diversiteit’. Daarbij staat het zogenaamde ‘kruispuntdenken’ centraal. We hanteren een heel dynamische kijk op diversiteit. Ons motto is: ‘iedereen mee’. We hebben allemaal verschillende identiteitskenmerken die ons sterk of soms ook heel kwetsbaar maken. Wie door de combinatie van identiteitskenmerken een grotere kwetsbaarheid riskeert, moet in de eerste instantie gesteund worden.  Uitsluiting, van welke aard ook, is voor Groen ontoelaatbaar. Het diversiteitsdenken dient in alle beleidsdomeinen van de provincie vanzelfsprekend te zijn en omgezet te worden in concrete acties, op maat van de noden van de verschillende doelgroepen in de samenleving.

Vandaag, 21 maart, trekken we graag verschillende heel kleurrijke kousen aan. Zo willen we solidair zijn met mensen die, waar ook ter wereld, geboren werden met het Downsyndroom.

Meer info over de campagne van de Werelddownsyndroomdag kan gevonden worden op: http://www.downsyndroom.eu of http://www.facebook.com/downsyndroomvlaanderen . Contactpersoon is Mevr. Sylvia Van Walleghem.

WordPress.com.

Omhoog ↑