Zoeken

Tie Roefs blogt

Pleidooi voor een leerlijn klimaat!

Mijn zoon is weer vertrokken om te gaan manifesteren. Zijn vrienden en hij willen zich engageren voor de samenleving, voor het klimaat, voor hun toekomst. Voor scholen is het volgens mij een uitgelezen moment om met leerlingen rond klimaat aan de slag te gaan. Ik denk ook dat we de algemene kennis over klimaat dringend moeten bijspijkeren. Niet alleen om weerwoord te bieden aan mensen die, zoals Hieke Huistra afgelopen maandag in Trouw schreef, ‘misbruik maken van twijfel -het fundament van de wetenschap- om het klimaatprobleem te ontkennen’. Maar ook om tot oplossingen te komen. Een goed inzicht brengt nog altijd de beste antwoorden naar boven.

Onder meer Pieter Boussemaere, docent geschiedenis en klimaat aan de Vives Hogeschool in Brugge, pleitte in het verleden al voor een vak klimaat. Ik ben het met hem eens, of toch min of meer. We moeten in ieder geval vermijden dat we de kennisverwerving over klimaat in het secundair onderwijs alleen overlaten aan ‘Milieuzorg op School’ (MOS). Met alle welgemeende respect voor dit en soortgelijke projecten, maar de klimaatproblematiek gaan we niet oplossen door het onderwerp in de rand van de goede bedoelingen te blijven beschouwen. In oorzaak gaat het klimaatverhaal over bikkelharde sectoren. Het gaat over onze energieconsumptie en ons mobiliteitsgedrag, in antwoord hebben we er alle belang bij dat we fundamenteel ingrijpen op onze ruimtelijke ordening en dat we onze natuur veerkrachtiger maken.

Als een apart vak klimaat niet haalbaar is, dan hebben we in het secundair onderwijs baat bij een vakoverschrijdende leerlijn klimaat. Zo’n leerlijn wordt over verschillende jaren door verschillende vakken ingevuld. Zo brengt de klimaatuitdaging ons ook bij ethische vragen als ‘hoe ver we kunnen gaan in het uitputten van onze aarde?’ Wanneer leerlingen in de les aardrijkskunde de fysische gevolgen van de klimaatverandering bespreken, zouden ze zich in de les godsdienst of moraalwetenschappen best over dit soort vragen kunnen ontfermen. ‘Er is geen planeet B’, scanderen onze kinderen vandaag. Waarom laten we hen dan in de les economie, naast Adam Smith, niet ook systematisch kennis maken met het economisch donutmodel van Kate Raworth? En is het niet nodig dat leerlingen in de les geschiedenis of PAV vernemen dat de gevolgen van de klimaatverandering nu al groter zijn voor hen die er het minst verantwoordelijk voor zijn? Of dat we er de vraag behandelen wat we gaan doen met de miljoenen klimaatvluchtelingen die we tegen 2050 verwachten?

Veel van wat ik hierboven beschrijf, komt natuurlijk al min of meer aan bod in de verschillende lessen van de vele geëngageerde leerkrachten in Vlaanderen. Maar het voordeel van een leerlijn die vakoverschrijdend én over de jaren heen wordt doorgetrokken, is dat leerkrachten een kapstok hebben en onderling kunnen afstemmen. Zo kunnen ze leerlingen beter helpen om inzicht te verwerven in de complexiteit van de materie.

Ik pleit er niet voor dat we allemaal klimaatexperten worden. Ik ben wel voor goed geïnformeerde klimaatburgers. Ik denk dat het van belang is dat we leren om zo het debat te kunnen nuanceren. Als de algemene kennis over de klimaatuitdaging toeneemt, zal het draagvlak voor de oplossingen ook groter worden. Als jij en ik goed verstaan hoe mobiliteit verantwoordelijk is voor 44% van de CO2-uitstoot in Vlaams-Brabant, dan begrijpen we ook hoe wijzigingen in ons persoonlijk mobiliteitsgedrag bijdragen aan de oplossing. Als mijn buur en ik een auto delen, is dat niet alleen gemakkelijk en goed voor mijn portemonnee. Het is vooral ook weer een auto die het broeikaseffect erger maakt minder.

Ik wil vanzelfsprekend niet alle verantwoordelijkheid (weer) bij het onderwijs leggen, maar tegelijk is de school de beste plek om mensen mee te nemen op het pad van de échte verandering, op de weg die de planeet voor de toekomstige generaties zal bewaren. Ik pleit er dan ook voor dat de volgende Vlaamse regering docenten en leerkrachten alle ruimte biedt om zich in te werken in de klimaatproblematiek, en dat ze hen de mogelijkheden geeft om de thematiek via een vakoverschrijdende leerlijn in de lessen te integreren. Als de Vlaamse regering de volgende jaren over de eindtermen van de 2deen de 3degraad van het secundair onderwijs beslissingen neemt, dan moet klimaat er daar volgens mij heel uitdrukkelijk één van zijn. Wie afstudeert in het secundair onderwijs moet gewapend zijn met de nodige klimaatkennis om, ieder naar eigen vermogen, één van de belangrijkste werelduitdagingen van vandaag mee te helpen oplossen.

 

Advertenties

Waar blijft het bestuursakkoord van Vlaams-Brabant?

Op 3 december 2018 werd de nieuwe provincieraad van Vlaams-Brabant geïnstalleerd. Voortaan behartigen 36 verkozenen de belangen van de Vlaams-Brabanders. Dankzij meer dan 106.000 stemmen die het beleid van Groen in de vorige legislatuur 2012-2018 wilden belonen, telt de fractie van Groen in de nieuwe provincieraad zomaar even 6 leden.

Groen is de derde partij in de provincieraad. CD&V telt één zetel meer en Open VLD heeft één zetel minder. De Groene fractie telt vijf vrouwen en één man. Luka Augustijns, Stefanie De Bock en Noor Mousaid zijn geboren in de jaren negentig. Stef Boogaerts, Sarah Sneyers, en ik zelf zijn geboren in de jaren zestig. We vinden het fantastisch dat in de provincieraad van Vlaams-Brabant ouder (:-)) en jong de handen samen aan de ploeg van de oppositie zullen kunnen slaan.

Het is nog wel de vraag waarover onze oppositie precies zal moeten gaan? Want de nieuwe coalitie met de drie traditionele partijen N-VA, CD&V en Open VLD heeft nog altijd geen bestuursakkoord naar buiten gebracht. We hebben er voorlopig het absolute raden naar wat er in de toekomst staat te gebeuren, in het bijzonder ook met de dingen die wij de laatste jaren mee hebben opgebouwd? Continue reading “Waar blijft het bestuursakkoord van Vlaams-Brabant?”

Alle hens aan dek voor het klimaat!

 

Vandaag eindigt de klimaattop 2018 in Katowice. Vandaag besluit de ‘Conference of the Parties’ (COP) haar 24ste bijeenkomst om binnen het kader van de Verenigde Naties de klimaatverandering in verenigde slagorde aan te pakken. In welke mate de COP24 erin geslaagd is om werkbare regels vast te leggen voor de uitvoering van de afspraken in het Akkoord van Parijs uit 2015 is nog niet helemaal duidelijk. Maar vast staat dat België zich alweer niet van haar meest frisse kant heeft laten zien. Ondanks de vreedzame mars enkele weken geleden van 75.000 mensen voor een doortastend klimaatbeleid, schaarde België zich bijvoorbeeld niet achter de zogenaamde ‘High Ambition Coalition’. Die coalitie van onder meer Nederland, Duitsland, Frankijk, Groot-Brittannië en Italië wil meer maatregelen tegen 2020 om de klimaatverandering te beteugelen, maar België moest verstek laten gaan omdat het Vlaanderen van Joke Schauvlieghe geen akkoord wilde geven.

Het is, op zijn Vlaams gezegd, t-r-i-e-s-t-i-g. Het is triestig hoe weinig ambitieus we zijn. Terwijl we nauwelijks nog tijd hebben om de opwarming tot 1,5°C te beperken ten opzichte van het pre-industriële niveau ontsnapt de klimaatproblematiek maar niet aan haar status van ‘fait divers’. De meeste parlementairen van ons land namen recent een interparlementaire resolutie aan met aanbevelingen voor onze regeringen op vlak van klimaatbeleid, maar die heeft blijkbaar en helaas nog niet veel indruk kunnen maken.

De vraag is hoe we het dan wél gaan doen? Hoe gaan we de CO2-emissies terugdringen tot op een niveau dat ze niet meer schadelijk zijn? Hoe vermijden we dat het broeikaseffect groter wordt en tenslotte niet meer te stoppen zal zijn? Is het misschien inderdaad zinvol om de klimaatverandering, met een duur woord,  te ‘constitutionaliseren’? Moeten we, anders gezegd, de aanpak van de klimaatproblematiek niet in de Grondwet verankeren zodat de urgentie van de zaak eindelijk ernstig zou genomen worden? Hebben we nu niet genoeg tijd verloren? Hebben we niet genoeg geanalyseerd en is het niet de hoogste tijd om de hand aan de ploeg te slaan? Continue reading “Alle hens aan dek voor het klimaat!”

Is er een toekomst voor het ‘Toekomstfonds’?

Vanavond beslist een bijzondere Algemene Vergadering (AV) van de Provinciale Brabantse Energiemaatschappij (PBE) over het lot van het zogenaamde ‘Toekomstfonds’.  Dat fonds zou éénmalig gespijsd worden met 35 miljoen euro en kan door de gemeenten uit het werkingsgebied van PBE worden aangesproken om projecten op vlak van klimaat (energie) en digitale transitie (smart city) te betalen.

Op de gemeenteraad van 24 oktober 2018 van Lubbeek haalde Theo Francken heel fel uit naar de idee van het ’Toekomstfonds’. Hij herhaalde daarbij ook verschillende keren dat  het idee voor dat ‘Toekomstfonds’ van mij en alleen van mij kwam. ‘Het ‘Toekomstfonds’ is een idee van T-i-e  R-o-e-f-s!’

De waarheid is natuurlijk anders, in ieder geval weer veel genuanceerder dan Theo Francken laat uitschijnen.

Op de digitale klimaatkaart delen Vlaams-Brabanders succesvolle projecten om CO2 te besparen.

Continue reading “Is er een toekomst voor het ‘Toekomstfonds’?”

Stem voor Groene zondag 14 oktober 2018!

Op zondag 14 oktober 2018 ijver ik voor een Groene Zondag. Ik trek de lijst voor de provincieraadsverkiezingen in Vlaams-Brabant. (arrondissement Leuven).

Op de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen van Leuven vindt u mij op plaats 16.

Dank voor uw steun en stem!

Anders gaan wonen langs Hoogwaardige Openbare Vervoer (HOV)-assen!

Mijn vader en moeder reden destijds veel kilometers met de auto om hun vier kinderen naar allerlei buitenschoolse activiteiten in de stad te brengen. Zelfs bij het uitgaan pikte mijn moeder ons soms ’s nachts op met de wagen. Ik prijs me gelukkig dat ik dat vanwege de nabijheid van alles maar zelden voor mijn eigen kinderen moet doen. Maar ik leer eruit hoe belangrijk het is om woonkernen aan te sluiten op zogenaamde Hoogwaardige Openbare Vervoer (HOV)-assen. We moeten ernaar streven om alle bijkomende woningen te bouwen rond haltes op HOV-assen. Rond die haltes ontwikkelen zich idealiter ook voorzieningen zoals winkels, lokale ontspanningsmogelijkheden en zelfs kleinschalige werkgelegenheid. Via een HOV-as kan je je makkelijk met de snelbus, tram of trein van de ene plek naar de andere verplaatsen.

 

Verschillende ideeën voor HOV-assen in Vlaams-Brabant liggen nu al op tafel. Zo zijn er in het kader van Brabantnet plannen voor een sneltram vanuit Willebroek die slechts zes stopplaatsen telt vóór de Brusselse Ring. Deze tram zou tijdens de spits om de tien minuten rijden en in de daluren en op zaterdag en zondag om het kwartier. Tot het Noordstation in Brussel bedraagt de reistijd 19 minuten vanuit Meise, 26 minuten vanuit Londerzeel en 32 minuten vanuit Breendonk. Die haltes zullen verknoopt zijn met een fietsnetwerk en lokale buslijnen en uitgerust zijn met voldoende pendelparking. Op eenzelfde wijze houdt de beoogde HOV-lijn tussen Diest en Leuven in het kader van Regionet slechts drie keer halt in Bekkevoort, drie keer in Tielt-Winge en één keer in Lubbeek. Dat is dus véél minder dan een bus die pakweg om de 200 meter halt houdt. Die beperking is nodig om een snelle connectie met de feitelijke eindbestemmingen te kunnen garanderen. Op de knelpunten garandeert een eigen bedding dat de sneltram niet mee in de file staat. Continue reading “Anders gaan wonen langs Hoogwaardige Openbare Vervoer (HOV)-assen!”

Hoe we rijker kunnen worden van de klimaatverandering!

Afgelopen weekend weerklonk binnen de Verenigde Naties nogmaals de roep om de broeikasgassen massaal en dringend terug te dringen. Zo niet kan de aarde al in 2030 een temperatuurstijging met  1,5 graden bereiken, en zijn de gevolgen voor het leven op aarde niet te overzien.  Het is dus hoog tijd om te handelen, en de daad bij het woord te voegen.

Het goede nieuws is trouwens dat iedereen een steentje bij kan dragen. Meer zelfs. Wie slim is, kan rijker worden van de klimaatverandering. Zo organiseren we provinciale groepsaankopen voor dak- en zoldervloerisolatie, spouwmuurisolatie, ramen en foto-voltaïsche zonnepanelen. Op een jaar tijd ontvingen we zo’n 4.157 aanvragen en stond de teller op ruim 500 uitgevoerde of geplande realisaties. Burgers beseffen maar al te goed dat ze door de energetische renovatie van hun huis niet alleen de CO2-uitstoot van hun woning naar beneden halen, maar ook op besparen hun energiefactuur en het comfort én de waarde van de woning doen stijgen. Met de provinciale groepsaankopen hangt ook degelijke informatie samen. Zo halen we drempels voor het uitvoeren van energiebesparende investeringen weg. Finaal zorgen we ervoor dat de klant het beste product krijgt tegen een goede prijs.

Continue reading “Hoe we rijker kunnen worden van de klimaatverandering!”

Meer bestuurlijke verrommeling na de hervorming van de provincies?

Er zijn dezer dagen meerdere kandidaten van N-VA voor de provincieraadsverkiezingen die beweren dat ze ervoor gezorgd hebben dat er in de provincies voortaan ‘minder postjes te pakken zijn’. Daarmee zeggen ze een antwoord te hebben geboden op de roep om efficiënter – met minder middelen – en effectiever – doelgerichter – te gaan besturen. Maar is dat wel correct? Klopt het dat met de huidige hervorming van de provincies een einde is gekomen aan de bestuurlijke verrommeling in Vlaanderen? Is dat niet eerder fake news?

Continue reading “Meer bestuurlijke verrommeling na de hervorming van de provincies?”

Voorrang aan de stappers en de trappers in Vlaams-Brabant!

Ik trap wellicht een open deur in als ik stel dat de auto vandaag nog steeds de logica van onze verplaatsingen domineert. Maar nergens in Vlaanderen of België is het zo erg als in Vlaams-Brabant. De helft van alle files in Vlaanderen situeerde zich in 2016 naar en rond Brussel en Vlaams-Brabant, goed voor ongeveer zeventig kilometer fileleed per dag.

Continue reading “Voorrang aan de stappers en de trappers in Vlaams-Brabant!”

WordPress.com.

Omhoog ↑