BEDANKT!

We deden het goed in de kieskring Leuven. We deden het met 11,8% van de stemmen zelfs héél goed in het kanton Leuven.

In een Vlaanderen dat gisteren duidelijk voor een ‘rechtsere’ koers gekozen heeft, hebben we ons als ecologisten in Leuven en in Vlaanderen meer dan staande gehouden. Groen! staat terug op de politieke kaart en mag vier kamerleden en twee senatoren afvaardigen.

De zetel voor de kieskring Leuven is door het ingewikkelde systeem van lijstverbindingen naar Brussel-Halle-Vilvoorde gegaan. En dat is uiteraard een beetje jammer. Beter zou het geweest zijn indien we twee vertegenwoordigers, één voor Leuven en één voor Brussel-Halle-Vilvoorde, naar de Kamer hadden kunnen sturen. En nog veel beter zou het zijn geweest indien ook Peter Tom Jones als klimaatdeskundige een zitje in de Senaat had kunnen bemachtigen.

Maar misschien komt het er nog van. Want er kwam nog geen varkentje met een lange snuit, en dus is ons vertelselke ook nog lang niet uit.

HEEL ERG BEDANKT VOOR JULLIE STEUN EN STEM!

10 juni 2007

Het lopen door straten…

met dat ene doel: zoveel mogelijk stemmen werven.

Voor mij werd het bovenal een avontuur van ontmoeten. Voor Roger en zijn vrouw was het uur dat ik met hen doorbracht, niet lang genoeg. Met een andere totnogtoe onbekende buurvrouw uit mijn straat ging ik aan de babbel toen bleek dat ze een dicht familielid is van de in Guatemala vermoorde Belgische Scheutist Walter Voordeckers.

Zelf in Turnhout geboren, luisterde ik graag naar het verhaal over hoe Walter, kort voor zijn overlijden in 1980, nog op bezoek was bij een tante in de Verenigde Staten. Deze tante had Walter nog wat sokken en ondergoed gekocht, nadat ze had vastgesteld dat hij ‘s morgens altijd urenlang in de badkamer verbleef om het enige paar kousen dat hij bezat, elke ochtend weer, te wassen.

De wereld is klein. De uitdagingen voor de toekomst groot.

Ik hoop dat we als ecologisten aan het werk worden gezet. Voor mij is de keuze al zo heel erg logisch. Ik wil kiezen voor de structurele aanpak van de grote ecologische uitdagingen die op ons afkomen: het klimaatprobleem, de toegenomen armoede en het samenleven in verschil. Dat wil ik doen in een brede alliantie van wetenschappers, middenveldorganisaties en bedrijven. Ik hoop dat we aan de slag kunnen, vooral ook dankzij het mandaat van de vele mensen in de straat.

Heiligendamm

Vanmorgen mijn laatste les van het schooljaar gegeven aan de leerlingen van het 7e jaar BSO. Op de agenda stond de afwerking van het thema ‘kunst en cultuur’, maar sprekend over graffiti vergleed het onderwerp naar vandalisme en al vlug verdrong een aantal leerlingen zich om het te hebben over de ‘rellen van Rostock/Heiligendamm’.

Sommige leerlingen vonden die relschoppers wel “cool”, want stenen gooien is toch “fun”. Anderen waren gelukkig de mening toegedaan dat “geweld toch voor niets staat”. Maar allemaal waren ze het hierover wel eens: die “anti-globalisten” zijn een volkje ongeregeld die, zoals Yves Leterme het dezer dagen wellicht heel graag zou stellen, geen toonbeeld zijn van ‘goed bestuur’.

Helaas. Want de agenda waar de échte ‘anders-globalisten’ (correctie meegedeeld aan de leerlingen) voor staan is fundamenteel voor de ‘andere wereld’ waar we ook als Groen!en resoluut voor willen kiezen.

De ‘anders-globaliseringsbeweging’ is meer dan ooit nodig om grote VRAAGTEKENS te plaatsen: vraagtekens bij de legitimiteit van een groep als de ‘G8′ om de wereld met ingrijpende beslissingen op te zadelen (we hebben toch de veel representatievere Verenigde Naties?), vraagtekens over de oprechtheid waarmee de groep de klimaatcrisis wil bestrijden (de Verenigde Staten hebben als ‘notoir’ lid van de G8 zelfs het Kyotoprotocol niet geratificeerd) en vraagtekens bij de geloofwaardigheid waarmee deze acht rijkste landen de armoede uit de wereld willen bannen (eerder gedane beloftes in de vorm van financiële hulp aan Afrika worden niet herhaald, zelfs ingetrokken).

Hopelijk vertroebelen verdere rellen de ware inzet van de anders-globaliseringsbeweging niet. En komen de ‘ware anders-denkenden’ een keer meer aan het woord. Vanochtend gaf mijn Groen!-collega Peter Tom Jones (2e plaats Groen!-lijst Senaat), anders-globalist ‘pur sang’, alleszins al een interview weg op Radio 1:  zie hiervoor http://www.petertomjones.be .

Alles komt goed

Heel erg goed bekend zijn de verhalen over de leerlingen in het beroepsonderwijs die het hun leerkrachten moeilijk maken. En al even bekend zijn de berichten over hun geringe maatschappelijke betrokkenheid.

Vanochtend echter hoorde ik mijn leerlingen van het 5e BSO verslagen voorlezen over ons bezoek aan de Dossin-kazerne te Mechelen afgelopen week. Niet alleen hadden de leerlingen de vele voor hen toch niet alledaagse begrippen als ‘getto, interbellum, concentratiekamp en Kristallnacht’ in de juiste context thuisgebracht. De meesten durfden het ook aan om hun emoties te beschrijven.

“Voor mij was het een heel interessante, maar hartverscheurende uitstap. Als ik die foto’s en teksten zag, voelde ik me erg verdrietig en misselijk. Ook bij het horen van de namen van de kinderen die toen omkwamen, kreeg ik kippenvel“, schreef Dana in haar verslag. En Sirvan vulde verder aan met “sinds ik de verhalen over de Joden heb geleerd, ben ik echt heel hard geschrokken. Ik heb na al die ‘dingens’ die we geleerd hebben tijdens de lessen ook een conclusie gemaakt: het was een ECHTE gruwelijke periode die zich hopelijk nooit meer zal herhalen, want ik heb het gevoel dat het nu met racisme ook erger en erger wordt...”

Ik luisterde en stelde nog maar eens bij mezelf vast hoe gelukkig ik word van anderen te zien groeien. Met meer kennis op zak, bleken de leerlingen nu vooral ook weer meer en beter in staat om vanuit hun eigenste beleving de wereld rondom hen kritisch te bevragen.

Bij mezelf dacht ik: dit is waarvoor ik het doe. Als ze dit van me kunnen meenemen, dan mag ik heel gelukkig zijn. Want dan komt alles goed. Alles komt goed.

Het kan verkeren

Mijnheer de president

Met een job, drie kleine kinderen en een politieke campagne, is het niet eenvoudig om nog eens onderuit te zakken voor snel bewegende beelden. Maar gisterenavond heb ik toch nog eens tijd gehad om naar de televisie te kijken.Echt ontspannend was het echter niet. Want ‘mijnheer de president’, Yves Leterme, trok tijdens het kopstukkendebat van leer met een onomwonden rechtse agenda: te weinig gevangenissen, te veel vreemdelingen en de Groen!en natuurlijk als karikaturen van slecht bestuur.

Mocht ik Yves Leterme tegenkomen op de markt, dan zou ik wellicht besluiten om het gesprek niet verder te zetten. Ik heb immers een hekel aan sloganesk denken en ongefundeerde uitspraken. Ik krijg de kriebels van mensen die anderen neer sabelen met verdachtmakingen waartegen ze zich niet kunnen verdedigen, simpelweg omdat ze niet aanwezig zijn.

En dan de pretentie waarmee Yves Leterme voet bij stuk hield rond kernenergie. Tsjernobyl was ook veilig, maar de boel ontplofte wél. Bovendien, mijnheer Leterme wist heel goed waarom hij niet zijn eigen streek, maar wel de Antwerpse Kempen, opzadelde met vuile kernafval van ‘maar’ een voetbalveld groot en 7 meter dikte. Doen we er de komende jaren nog ‘maar’ een 1/2 meter bij, Ieper zal er weinig last van hebben. Mol en Dessel, pal in mijn geboortestreek, des te meer.

Ik vind de houding van Yves Leterme echt erg. Te meer omdat hij ook mensen vertegenwoordigt waarvan ik weet dat ze de retoriek van Leterme niet delen. Ik ken ‘Tsjeeven’ die niet willen kiezen voor nog meer vervuiling en die de moed hebben om een lans te breken voor echte solidariteit met iedereen die uit de boot valt.

Aan al die mensen zou ik zeggen: kom bij Groen! en vervoeg de club van de ecologisten. We hebben niet alleen goede ideeën zoals Leterme zich ook nog liet ontvallen, we zijn bovendien allemaal mensen met de voeten in de aarde van het leven. We zijn wetenschappers en denkers, maar ook journalisten, advocaten, leraren, dokters, verplegers, projectmanagers en moeders die soms wel vijf zaken tegelijk combineren. We weten zeker ook van aanpakken, en zullen dat de komende decennia met hart en ziel bewijzen.

PS Met Annemie Neyts was ik blij om Phara De Aguirre terug te zien na de beproevingen die ze moest doorstaan. Heel attent van Annemie Neyts om dit heel erg goede nieuws toch ook nog eens in de verf te zetten. Het raakt me. Zoals ook de verhalen van Jan Mertens, Groen! boegbeeld, me telkens weer ‘pakken’: http://janmertens.blogspot.com/.

Als drie honden vechten om een been,

loopt de vierde met de klimaatminister heen. Wie weet!

In de aanloop naar de verkiezingen verloopt het debat in grote mate tussen de kandidaat-premiers. Zo zelfs dat de toeschouwer zich niet van de indruk kan ontdoen dat inhoud ondergeschikt wordt aan de vraag ‘wie van de drie’ in het midden mag zitten.

In een dergelijk scenario claimen we als Groen! natuurlijk ook graag een post. Bij wijze van signaal, omdat het voor ons in de eerste plaats nog altijd over inhoud moet gaan.

Als ecologisten willen we ons inzetten voor de creatie van een wereldwijde alliantie van burgers, bedrijven, overheden, wetenschappers en maatschappelijke organisaties om de huidige klimaatproblemen het hoofd te bieden. Doorheen deze samenwerking maken we van armoedebestrijding een prioriteit, hier en ver over de grenzen heen.

Wij kiezen voor een samenleving met sociale, economische en culturele basisrechten voor iedereen. Wij kiezen voor een wereldwijde alliantie voor ecologische rechtvaardigheid.

Als je voor Groen! kiest, kies je dus hiervoor met ons mee.

To Groen! or not to Groen!

Doe de stemtest!

Maar laat u niet misleiden. Want kijk wat me overkwam. Ik deed de stemtest en wat zei de stemcomputer van de Standaard: “op basis van uw antwoorden staat u het dichtst bij de SP-A”.

Bij nader toezien bleek echter dat mijn inhoudelijke overeenkomst met Groen! (83%) groter is dan met Rood (76%). Het hangt er dus maar van af welke indicatoren een stemcomputer hanteert om je thuis te brengen in het politieke landschap. Want inhoudelijk blijf ik Groen!er dan rood.

Anderzijds ben ik volgens de test een beetje blauwer dan Groen! en ook een ietsie pietsie traditioneler of gemeenschapsgezind. Maar dat  alles wist ik al toen ik de keuze voor Groen! maakte. En met die keuze ben ik nog altijd heel blij.

Want de stemtest van de Standaard laat nog heel wat elementen buiten beschouwing die een keuze voor de ene of de andere kunnen motiveren. De partij Groen! trekt me aan omdat zij de diversiteit in haar rangen verdraagt, en zich door de uiteenlopendheid van meningen graag laat inspireren.

Doe dus de stemtest!, maar laat je niet van de weg wijzen.