Copyright Lieve Snellings
Soms denk ik aan een vroegere generatie van vrouwen en mannen die minder geluk hadden dan ik zelf. Ik denk dan aan hen voor wie een leven in eerlijkheid met zichzelf (en dus ook met de omgeving) moeilijk tot onmogelijk was. Wat een geluk, denk ik dan, dat ik van het hier en nu ben. Hier in Vlaanderen en in het jaar 2007 waar nu gelukkig mogelijk is wat nog maar twintig jaar geleden helemaal ondenkbaar was.
Het doet me goed om te weten dat de partij waarvoor ik koos grote en immense bijdragen heeft geleverd aan de emancipatie van de holebigemeenschap. Marianne Vergeyle, eertijds kabinetchef van Magda Aelvoet, heeft zich helemaal gegeven om het holebihuwelijk mogelijk te maken. Terwijl Kristien Grauwels als parlementslid bij de eersten was om de notie van het ‘zorgouderschap’ te introduceren.
Helaas had GROEN! geen vertegenwoordigers in het parlement tijdens de (bijna) voorbije legislatuur. Dat wil echter niet zeggen dat GROEN! zich onbetuigd liet in het debat over de holebiadoptie. Integendeel, verenigden we ons aan de basis om op een niet aflatende wijze druk uit te oefenen op de volksvertegenwoordigers van andere partijen. Voor GROEN! was opnieuw geen moeite te veel om doorleefde nuanceringen aan te brengen in het debat, daar waar ingeroepen ‘experts’ als Gaby Stroeken en Roger Pauly (ver)oordeelden op grond van onbekendheid en dus ook onbemindheid.
Maar het kwam goed. Op grond van de wet van 20 juni 2006 zijn de juridische situaties van vele kinderen die opgroeien bij twee mama’s inmiddels gereguleerd of zijn ze in volle proces om gereguleerd te worden.
Toch blijven ook nu nog een aantal kinderen in de kou staan. De wetgeving voorziet bijvoorbeeld nog niet in een juridische omkadering voor kinderen die geboren zijn bij twee mama’s, maar die hun ouders uit de echt zagen scheiden vóór de wet op de openstelling van adoptie voor holebi’s. Vemits één van de criteria die de wet voorschrijft luidt dat de adopterende ouders minstens 3 jaar permanent en affectief dienen samen te wonen, blijven de kinderen van uit de echt gescheiden meemoeders zonder juridische zekerheden achter. Het spreekt dan ook voor zich dat GROEN! hiervoor een onmiddellijke oplossing wil zoeken.
Zoals GROEN! trouwens ook helemaal wil gaan voor een regeling die de rechtspositie regelt van kinderen die opgroeien in hersamengestelde gezinnen, ongeacht of het over heterogezinnen dan wel holebigezinnen gaat. Want wat met de kinderen die opgroeien en groot worden met een ouder die niet hun biologische ouder is, maar die door de omstandigheden niet door de zorgouder kunnen worden geadopteerd? Misschien is het tijd om het voorstel van Kristien Grauwels terug vanonder het stof te halen…?
Morgen, 12 mei, gaat GROEN! (in het gezelschap van de ijsbeer!) voor ROOS en stapt de partij, net als alle vorige jaren, mee op in de Belgian Lesbian and Gay Pride ( http://www.blgp.be ). Om samen te klinken op de verworvenheden voor de holebigemeenschap, maar ook om een stem te verheffen voor al hetgeen ons nog te doen staat. Blijkt immers uit recente studies in middelbare scholen (KUL) dat toch nog 23,5% van de meisjes en maar liefst 43,5% van de jongens negatief staat tegenover gelijke rechten voor holebi’s.
